Pro Helvetia kunder poezise - lajmetari i Beratit nr 130- 2006

Pro Helvetia kundër poezisë

Javën që shkoi, në një vetmi komode u ndanë çmimet “Pegas 2005”, organizuar nga gazeta “Lajmëtari i Beratit”.
Në një varfëri princërore u ulën në një nga tavolinat “Castle Park” tre fituesit e çmimeve letrare Eriona, Sopoti dhe Sonila.
Një çertifikatë dhe pak të holla, dhënë nga fondi i “Lajmëtarit”, gazetë që botohet nga pasionantët e fjalës së lirë, që sa vjen e rrallohen.
U premtua nga drejtori i Fondacionit Pro Helvetia, një farë Besim Petrela se ky konkurs do të mbështetej nga Fondacioni i njohur.
Por në fund, si gjithmonë ky Besim Petrela që nuk e lidh asgjë me poezinë ose që nuk ka asgjë poetike në sjelljen e tij, njoftoi se projekti në fjalë nuk u përzgjodh nga bordi i Fondacionit Pro Helvetia.
Në djall Petrela, bordi dhe OJQ-të ku ai bën pjesë!
Në atë kënd të bukur të “Castle park” Agim Mehqemeja, ndau çmimet “Pegas 2005”.
Të pranishëm Eriona, Sopoti, Sonila, Anxhela, një ushtarak, (babai i Erionës) dhe një gjimnazist shok i Sopotit, i cili më 14 mars kishte ditëlindjen, por nuk dinte se çfarë të bënte me të. Në tavolinë ujë, soft drink, kafe.
Në gazetë u lajmërua se prefekti, kryetari i qarkut, kryetari i bashkisë do të lexonin poezi nga fituesit e çmimeve. Ata nuk erdhën, por edhe gazeta veç njoftimit nuk bëri ftesa sepse nuk pati mundësi financiare për të pritur të ftuar kaq të rëndësishëm.
Me botimin e poezive të fituesve dhe konkuruesve qyteti i Beratit u bë më i pasur. Iu shtuan ca poezi, gjë që tregon se ai ende jeton shpirtërisht gjë që tregon se ai ende e ka një shpirt.
Qyteti i Beratit u bë më i pasur gjatë vjeshtës që shkoi sepse një vajzë maturante me emrin Erjona Sulaj bëri të njohur vargjet e bukur që i kanë munguar qytetit 2004 vjeçar:

Terri i korbtë çngjyroset
E tinguj të bardhë gjakojnë
Një elegji e ëmbël
Mëngjesin e pambuktë zgjon

Imazhi që krijohet me fjalë që kanë edhe ngjyrë, edhe muzikë, edhe shije, edhe aromë të kujtojnë poezinë e papërsëritshme të simbolistëve frëngë. Të jeni të sigurtë se në gjysmën e dytë të shekullit XX në Berat poezi të tilla u lindën pak, mjaft pak. Për nga eleganca dhe orgjinaliteti i figurës kjo poezi mbetet. Ja se çfarë i fali lexuesve një tjetër vajzë, lexuesve që të hutuar nga varfëria, të hutuar nga etja për fitime, ose nuk u ndalën për t’i lexuar, ose nuk patën kohën e duhur për të medituar e shijuar:

Heshtja është si shiu
Mund të pikojë
Të të bëjë edhe qull
Heshtja është si puthjet
ndizet e shuhet ndër buzë

Këto janë vargjet e Sonila Dardhës, nxënëse e shkollës jopublike “Irfan Ngjeqari”
Ndërsa maturanti Sopot Gjini shkruan :

Retë piktrurojnë me sqep
trishtim të epërm.

Po qenie të lumtura gjatë gjithë jetës së tyre si zotni Besim Petrela, shef i fondacionit Pro Helvetia, fondacion zviceran që mbështet artin dhe letërsinë, pra kulturën, nuk e njohin trishtimin, as atë të ultin, jo më të epërmin, privilegj i një race tjetër njerëzish. Nga ky trishtim i epërm lindin vepra njerëzore, lind poezia e vërtetë.
Ajo ceremoni e datës 14 mars 2006, në atë mjedis të gjelbër ku morën pjesë 3 nxënës, krijues të rinj, një shkrimtar një publicist, një punonjëse e gazetës dhe një gjimnazist që kishte atë ditë ditëlindjen dhe iu bashkua grupi rastësisht, qe ngjarja më e madhe artistike e vitit në Berat. Jo?! Lexo me vëmëndje poezitë e plota të këtyre fituesve, lexues i dashur dhe pastaj flasim.

Y. HIMA

Lajmetari:20.03.2006. |top | Commente | Printo