Home RINORE Contact Foto nga Berati Lajmet e tjera Arkiva Forum

Foto : Xh. Hasani

 

 

Titujt kryesore

Ese , Esmeralda Kosaxhi

 

Nëpërmjet teleskopit të Merlinit.,Xh. Hasani

 

Një çast i vështirë, Xh. Hasani

 

Poezi,Albiona Ajazi,

 

Ese,Albiona Ajazi

 

Poezi, Sopot Gjini

 

Poezi, Sonila Dardha

 

Saimir Muzhaka, ese

 

Poezi, Erjona Sulaj

 

Ornela Oruçi, ese

Emisa Asllani, ese

Matilda Braho, poezi

Alba Shahini, ese

HOME RINORE FORUM

Xhensila Hasani, klasa VII-a, shkolla “22 Tetori”

Ese

Nëpërmjet teleskopit të Merlinit

Atë natë isha shumë e lodhur dhe gjumi më zuri shpejt.
Sapo mbylla sytë, gjithçka perreth meje u err. Papritur u dallua një dritë vezulluesi dhe një qilim i artë. Përpara meje ndodhej një film fotografish që lëvizte. Në çdo fotografi tregohej një etapë e historisë botërore. Por ndryshe nga fotografitë e zakonshme, në këto fotografi personazhet lëviznin.
Unë rrija perpara filmit e hutuar, kur papritur filmi u ndal në një fotografi. Pa e ditur si dhe pse u futa brenda fotografisë. U gjenda në një dhomë të çuditshme. Në dhomë gjendeshin modele të zvogëluara të makinerive të ditëve të sotme si dhe shumë libra, një pafundësi librash. Të gjitha këto ishin të vendosura në menyrë të çrregullt. Pashë një dritare dhe renda drejt saj për të zbuluar më shumë rreth kësaj bote të panjohur. Pashë poshtë nga dritarja dhe u mrekullova. Unë isha në një shtëpi mbi pemë. Po rrija e hutuar në dritare e po shikoja natyrën rreth meje. Ishte kaq qetë, kaq pastër, ndryshe nga ç’është në qytetin tim. Po mendoja se sa bukur do ishte sikur të ishte edhe qyteti im ashtu si ajo pamje që shtrihej para meje.
Një zë i panjohur me tërhoqi nga mendimet. Ktheva kokën. Në skajin tjetër të dhomës ishte një tjetër dritare në të cilën ishte vendosur një teleskop. Pranë teleskopit ishte një karrige, në të cilën ishte ulur një burrë plak e me mjekër të gjatë. Burri kishte një veshje prej magjistari. Ajo fytyrë me dukej e njohur. Ku e kisha parë? Ah, po! Ai ishte magjistari legjendar Merlini.
Ai më ftoi të ulesha në karrigen pranë tij. Merlini më tregoi se më kishte thërritur për të më thënë diçka të rëndësishme. U çua nga karrigia dhe me uli atje. Më kthehu nga teleskopi dhe më tha të shihja. Nëpërmjet teleskopit pashë shumë gjëra. Pashë luftëra, fitore, festa, njerëz, ndërtesa e shumë gjëra të tjera. Por asgjë nga ato që pashë nuk e kuptova. U ktheva nga Merlini dhe e pyeta se ç’donte të thoshte e gjitha kjo.
Atëherë Merlini filloi të më shpjegonte:
“Vogëlushe, ti je një vajzë 12-vjeçare. Si çdo njeri tjetër ti ke portretin tënd fizik e moral. Këto dy portrete ti i pe nëpërmjet teleskopit tim magjik. Por ato janë pasqyruar në teleskop në menyrë magjike. Kjo është arsyeja pse s’i kuptove. Tani do të shpjegojë çdo gjë me hollësi. Burri dhe gruaja që pe të ecnin, janë prindërit e tu. Drita që ata kishin në sy, je ti dhe motra jote. Ti u ngjan të dy prindërve nga portreti yt fizik, je bardhoshe si mami, ke sy të kaltër si ajo, formën e syve, qerpikët, vetullat, buzeë si te babit.
Të gjitha këto ti i pe në skajin tjetër të botës. Në secilën prej ngjyrave që ti pe nëpërmjet teleskopit, tregohet secila prej këtyre veçorive. Lufta e tmerrshme qe në skajin tjetër të botës, ka lidhje me ty, me portretin tënd moral. Lufta zhvillohet çdo ditë brenda teje. Besoj se ti gjithmonë je në dilemë, në kryqëzim të disa rrugëve,dhe nuk di se cilën rrugë të zgjedhësh për të ecur në jetë, rrugën që duket e asfaltuar, apo rrugën gropa-gropa.
Në qoftë se ti do të zgjidhje rrugën e asfaltuar, pas disa minutash ecjeje do të kuptoje se vetëm pak pjesë e rrugës ishte e asfaltuar, pjesa tjetër do të ishte gropa-gropa deri ne fund te saj. Në qoftë se do të zgjidhje rrugën me gropa, do vije re se kjo rrugë do të ishte e drejt,ë vetem fillimin do të kishte me gropa. Për të zgjedhur rrugën e drejtë, mendohesh shumë. Brenda teje luftojnë qëllimet e tua të mira me ideteëe këqija që të fusin në kokë disa njerëz intrigantë e të këqij. Kjo ështe lufta që ti pe nga teleskopi. Ndërsa rrugët që të fola janë zgjedhjet në jetë.
Tjeter… Ti në teleskop pe ndërtesa shumëkatëshe apo jo? Këto ndërtesa janë ndërtesat që ti ndërton çdo ditë. Çdo dite ti mëson diçka te re, që përfaqëson një kat të çdo ndërtese në tru. Çdo ditë ty të lind një ndjenjë e re, që përfaqëson një kat të çdo ndërtese në zemer. Të tilla gjëra ka plot, por do të më duhej kohë të të thoja shembuj të tjerë.
Të gjitha këto ti nuk i kupton kur ato ushtrojnë veprimtarinë e tyre.Ti kujton se të gjithë femijët janë krijesa të kësaj bote, por gabohesh. Të gjithë fëmijët kanë ndjenja, kanë idetë e tyre. Të gjithë fëmijët janë “magjistarë”. Po shoh se po habitesh nga kjo që thashë, por kjo është e vërtetë.
Ashtu si ne magjistarët kemi veti të mbinatyrshme, edhe fëmijët kanë të gjitha këto veti mblidhen në botën femijërore të fëmijëve.”
Merlini mbaroj së foluri. Edhe pse Merlinin e njihja nëpërmjet përrallave, në ato çaste m’u duk një personazh shumë i afërt. Iu hodha me vrap në krahë dhe e përqafova, kur papritur u gjenda në dhomën time.
U ktheva nga ky udhëtim i çuditshëm. Rrija zgjuar në shtrat dhe mendoja. Duke ndërthurur mendimet e mia, dola në përfundimin se kjo ëndërr më ndihmoi të kuptoja një realitet:
“Une nuk dëshiroj të jem ndryshe, dëshiroj të jem një vajzë magjistare, si çdo fëmijë i kësaj bote”.