Nga Ilir Belliu
Poezi
Me lini vetem
Mė lini vetėm
Mė lini vetėm!
Kam nevojė tė qaj! Nė shkėmbin e vetvetes
Shi
Shi qe puth me epsh
buzėt e Tokėsores,
Shi
Shi qe trishtueshem kotet
si qen i qelqte.
Me lini vetem!
Per ju te festojme,
Te kendojme te varur
ne trekembeshin e diellit!
E njeriut
Duke udhetuar
per ne ishullin e njeriut,
nuk e di pse u shemba
ne kete pus te hapur,
ku i vdekuri blu
i bie borise.
Per ne ishullin e njeriut
duke udhetuar,
pata frike
mos me verente i vdekuri,
dhe u struka
ne ekzistence.
Duke udhetuar
per ne ishullin e njeriut
Per fat, pavetedija,
Treni qe ecte mbrapsht,
ska folur mbi mezin,
qe lexonte
abetaren e pafundesise.
Per ne ishullin e njeriut
duke udhetuar,
sepse sguxova te mberrija
Pellumbi i pertejbotes
Erdhi pellumbi i pertejtokes
me pruri leter permallimi
nga e ndjera gjyshe.
Sa keq!
Pellumbi fluturoi
ne drejtim te ujvares,
qe emocionohet
nga lakuriqesia e vet.
Pellumbi fluturoi,
une kam per te humbur
aty ku sme shkon mendja.
Viti i mbrame i jetes
Viti i mbrame i jetes,
strehe e kristalte habie.
Je euforik me kot
dhe i shtangur
si nje shkemb.
Me dhembet e rene
te pendimeve
pertyp nga pak vetvete
Ēmallje
Ciceritese ēmalljet
nen mjegullen e qenies.
Vyshken apo trillen
ne nje pranvere pa njerez?!
I vdekur jetoja
ne lindje e siper
Tani nje rrebesh denesjesh
permbyt.
I vdekuri qe qesh
Era shoi siē duket
zjarrin e kokes sime te ftohte
Dhe ja ku ju them
jam i vdekur qe qesh.
Jam i vdekur qe qesh
ne banesen time te rremujshme
drita e mekembur
jo rralle harron shporten.
Jam i vdekur qe qesh
pa shkak i balsamosur
ne nje peizazh te zhveshur
Eshte ora
Eshte ora kur
dy docka kuraje
qajne sakate
ne nje ishull vetmie.
Eshte ora
Kur vizioni im
Lengon i perkryer
Nga nje magji e kafkes.
Eshte ora
Kur miqte e mi blu
Sdihet ku me cojne,
Me nje barrele klithme.
Vetezbulim
Dihet, vetezbulohesh
Kur sharron te endesh
Pse frikesh?
Gjithkund lind
Nje tradhti pershtypjesh.
Gjithkush kridhet
Ne lodra mendsh
Duro! Gezo ēliret!
Princi i vockel i vetvetes
Ben epoke ne nje koder
Shtepia pa zhurma
E neveritshme!
Endesi i brendshem
Vesh vemendjen
Kurre sdo ti njohim
Prinderit e virgjer!
Shtepia pa zhurma
Ska force te jete femer!
Mungese
Pa shih!
Djaloshi virgjeror
Ndjell padjallezisht
Vejushen e trishte
Miq te erret
Lyp uje
Edhe britma e dores
te vuash eshte njelloj
Si te vrasesh pavullnetshem
Gjakpiresin yjor
Armiku yt me i dhembshur
Si nje floke pa sy.