Së pari: kur merret në analizë puna njëvjeçare e një institucioni është etika më elementare zyrtare të thirret në këtë analizë drejtuesi, përgjegjësi, a shefi i këtij i këtij institucioni. Fakti që ju s´kini thirrur jo vetëm mua, por as drejtorin e qendrës kulturore nga e cila varet edhe biblioteka, tregon zellin prej urithi (gërmo, xhaxha urith, gërmo, siç thotë Shekspiri) për të hapur llagëme nga ku derdhen gjithfarë gjirizesh: urrejtje, shpifje, zili, mediokritet.

Së dyti: dua të të të kujtoj se puna e punonjësit të bibliotekës është një profesion si shumë të tjerë, ndaj dhe kontrolli i saj nuk bëhet në mënyrë amatoreske, por të specializuar. Fyese në këtë mes nuk është pse është bërë kontroll, por sepse këtë kontroll e keni bërë ju, që s´ia kini idenë. Për këtë, askush s´iu ndalonte të thërrisnit specialistë të bibliotekës kombëtare, ose specialistë të ministrisë së kulturës.

Ju, duke qenë gramofoni i vjetër që përdor vetëm pllaka të përdorura nga të kohës së Dullës, e reduktoni kulturën vetëm tek xurnatë e daullet, tek folku dhe veprimtaritë masive. Në të vërtetë, mor zotëri, kjo kulturë realizohet shpesh në heshtje, në mënyrë rutinore (po, pra!) dhe larg zallamahisë turmërore. Është si puna e bletës dhe brumbullit. Bleta rend gjithë ditën pa zhurmë për t´i mbushur ato këmbë të lume me polen, nga i cili del mjalti. Rend dhe zhurmon edhe brumbulli për t´i mbushur ato këmbë dreqi me bajga , me të cilat bën ca toptha me të vërtetë estetikë dhe harmoniozë. Çështja në këtë mes është të na spjegoni, sipas Frojdit, përse pëlqeni punën e brumbullit dhe jo të bletës?

Së treti: Ju duhet të kishit pak më tepër respekt për ato punonjëse që kërbunjen gjithë ditën për të marrë një rrogë krejt qesharake prej 12.000 lekësh. Janë ato që punuan dhe e mbrojtën bibliotekën ( "o i vogël, o partizan") në vitin ´97, kur juve ju kishte humbur fare rodina.

Jo vetëm si përgjegjës i një instucioni, por edhe si një njeri i lidhur me kulturën e këtij qyteti, dua t´ju kujtoj se është detyra juaj të merreni me gjëra të tjera më themelore. Ju kujtoj se aktori i fundit është larguar nga teatri para disa vitesh, ("fluturoi dhe shtërgu i fundit, larg, përtej me shpirt të gjorë"- si do të thoshte Lasgushi). Pra ç´do të bëhet me teatrin, estradën ? Ku janë konsultat, diskutimet për to etj? E pra, në vënd që të merrni kazmën e ndërtuesit, ju keni marrë llastikat e alabakëve për të thyer me gurë xhamat e atij institucioni që realisht punon.

Së fundi: unë e di fare mirë se në thelb e gjithë kjo është një shantazh mbi mua, njeriun e kundërt nga bindjet tuaja politike. Për këtë, ju kërkoni qimen në përqeq, si i thonë. Është një shantazh krejt primitiv, për të më detyruar të mbyll gojën. Në këtë mes ju jeni me të vërtetë për të ardhur keq, sepse ndërsa zellin e kini tuajin, puna është e dikujt tjetër. Por gaboheni rëndë. Gaboheni sepse brirët me të cilët e kini armatosur ballin për të sulmuar, nuk janë brirë demi, por brirë kërmilli.Thënë ndryshe kjo frazë e fundit mund të ishte dhe e tillë: jo çdo plesht që ka ngjyrën e kuqe të kalit, ka medoemos edhe huqet dhe takëmet e kafshës fisnike.

Dhe mos kujtoni se për vendin të cilin mbaj duhet t´i jem mirënjohës ndokujt, përveç vetvetes. E them pa modesti: pres të ndodhë e kundërta. Shteti të më jetë mirënjohës për aq sa kam bërë. E di fare mirë që është kjo që s´iu pëlqen tek unë, ty dhe shefave. Sepse jetoni me reminishencat e diktaturës, të kurrizeve të kërrusura, të fjalëve lutëse "amin" e "derman".

Sa për punën e atij harabelit që gjakonte të kishte shtatin e stucit, por edhe vezët e tij, a e dini çfarë ndodhi me të? Zogu i gjorë u shtërgua aq fort dhe jo vetëm që s´e bëri dot vezën e madhe, por gjakosi menderen. Po, pra, menderen , me të cilin juve shpeshherë mendoni, zotëri.

BALIL GJINI

Ky shkrim eshte botuar ne muajin maj 2003

KTHEHU TEK "OPINION"