Home Info Na shkruani Foto nga Berati Lajmet e tjera Arkiva Forumi i Lajmetarit

.

Bujar Orizaj

 

Titujt kryesore

Fituesit, këta humbës të mëdhenj

Editorial

Vritet Besnik Shuka

Lindita Shuka rrëfehet për vrasjen e bashkëshortit të saj, Besnik Shuka

Kronika e javes shkurt

Nëpër faqet e gazetës “Lajmëtari”

Berati prezantohet në UNESCO

 

“SIXHILATI I SHERIJES SË BERATIT” NJË THESAR I RRALLË ENCIKLOPEDIK

Piktori Kastriot Dervishi përballë mjekut Shkëlqim Hysi

Eno Bendo Fitues i Medaljes së Bronxit

HOME NEWS KRONIKA

Nëpër faqet e gazetës “Lajmëtari”

Kur analizat bëhen gjysmake

Në shkrimin e radhës opinionisti i gazetës, që merret me tema të mëdha, këtë herë analizon dy tipare, që sipas tij karakterizojnë politikën shqiptare (vetëm të dy partive të mëdha PD, PS). Mbase këtu ka të drejtë, se partitë e tjera janë inekzistente, janë sa për kolor politik, sa për të plotësuar ngjyrat politike, për të pasur jo sistem një partiak, por një me shumë parti, ose multipartiak, siç i thonë politologët, që kanë qejf fjalët e huaja, për të treguar “kulturën” e tyre. Analisti thotë, pas përkufizimeve teorike se ç’janë partitë e politika, futet në temë dhe ...direkt në vitin 1990 (që gabimisht e quan si vit që PD erdhi në pushtet), kur në fakt është krejt ndryshe, më 1990 u formua si forcë e re politike PD, ndërsa PS në qershor të vitit 1991, kapërceu Ylberin (që sot Edvini e ka bërë simbol të partisë që ia mori Nanos), PD në pushtet erdhi pas fitores plebishitare të vitit 1992.
Nuk pati kurrëfarë prepotence dhe as brutaliteti qeverisja e PD, jo. Analisti harron të thotë se për përpos fanatikëve të PP dhe të polibyroistëve, të cilët u ligështuan me të drejtë se e ndienin se do të humbisnin privilegjet dhe kolltukët, qenë dhe “jeniçerët” e tyre, ata që u quajtën Vullnetarë të Enverit, që u printe një oficer i përjashtuar nga PP, për arsye politike. Qenë pikërisht këta vullnetarë, që ata që nuk u arratisën jashtë atdheut, u futën në radhët e partisë që kapërceu ylberin dhe u bë Parti, nga komuniste në socialiste. Nga viti 1992 deri në vitin 1996 qeveria e PD-së ndërmori një varg të tërë reformash, nga më të rëndësishmet, e deri më të vështirat. Nuk po i zëmë me gojë të tjerat, vetëm të bëjë bukën nga 40 lekë të vjetër, në 400 lekë të vjetër, duhet të pyesje veten mirë. Këtë e bëri PD, Sali Berisha dhe Aleksandër Meksi duke u ndeshur çdo ditë me propagandën e poshtër të PS-së. Le të pranojmë vetëm për një çast se PD-ja gaboi, qeveria Meksi gaboi, presidenti Bersiha gaboi, u treguan brutalë, megjithëse gjëkundi nuk duken shenja të tilla. Nëse është fjala se u përdor forca e ligjit kundër një deputeti që bënte thirrje për thyerje kafkash, atëherë, këta deputetë paqësorë dhe kjo parti qengjash të urtë e të kulturuar, përse nuk përdorën tribunën e kuvendit, të shkaktonin krizë kuvendore a politike dhe të çonin vendin në zgjedhjet e reja? Jo, jo, bijtë, nipërit dhe dhëndurët e byroistëve i kishin marrë masat me kohë. Ata me kapterët e gardës Vehbi Alimuça e Rrapush Xhaferri, me konsulent Arben Malajn dhe avokat firmash Bujar Himçi, me drejtorë filialesh, kryetarë komitetesh e sekretarë partishë si Xhemal Dauti me shokë, kishin përgatitur dhe shtëmbën dhe vegjën. Atë që deshën, e bënë më 1997. Analisti për t’ia adresuar PD-në gjëmën e vitit ’97 thotë: “Pikërisht ky brutalitet që bëri PD-ja, nuk tregon asnjë rast brutaliteti) të çojë vendin drejt greminës” dhe vazhdon më poshtë: “Pavarësisht se ç’faktorë të tjerë ndikuan që përshpejtuan ngjarjet e vitit ’97, përgjegjësia kryesore bie mbi PD-në, kryeministrin Meksi (është i pari që e përmend këtë gjë) dhe Presidenti Berisha”. Pikërisht ata , faktorët e tjerë, që ndikuan në përshpejtimin e fakteve nuk përmend analisti, por u largohet si djalli temjanit. Dhe në 60 rreshta që vazhdojnë më poshtë analisti bën çmos të fajësojë ata që akoma kërkush nuk i ka gjetur, madje nuk i gjetën as vetë socialistët që u “torturuan” nga ’92 deri në ’97”, kur ishin vetë në pushtet për tetë vjet me radhë. Rreziku i kësaj analize është se analisti duke bërë krahasim, apo duke u rrekur të bëjë analiza filozofike, bën krahasim me “prepotencën, ose me brutalitetin e vitit ’97, me atë “brutalitet” që ngelën duke përtypur si çamçakiz nëpër dhëmbë liderët e së majtës. Analisti i bie pragut të dëgjojë dera, se po vazhduat kështu me “brutalitet”, populli do revoltohet (çudi deri më sot nuk kemi parë popull të revoltuar), përpos atyre që u premtuan vetë për 8 vjet me radhë e nuk mbajtën asnjë premtim. S’kujtoni familjet që kanë hyrë në grevë urie për pallatin që po i zë poshtë? Në sa kronika e kemi parë 8 vjet me radhë? Kujtoni shkollat e Edvin Ramës nëpër fshatra, por brenda në Tiranë se si janë sot në ditën e parë të shkollës. Është mirë që analistët, që t’u shkojë dhe kostumi i paanshmërisë të jenë konkretë e të drejtë. Kjo për brutalitetin politik. Sa për servilizmin politik nuk dua të zgjatem, vetëm se dua të them, ku qe në të tilla analiza për ish-pozitën dhe lidierin e saj gjatë tetë vjetëve? Cilët janë deputetët servilë që i lëpiheshin Nanos dhe sot po i lëpihen Ramës. Deputetët nuk kanë pse t’i lëpihen elektoratit, ata vetëm se e gënjejnë atë, sa për t’u lëpitur ata i lëpihen dhe paguajnë vetëm partinë. Ne i dimë se çfarë premtuan, e çfarë bënë për tetë vjet deputetët rozë. Ku janë, pse nuk duken? Pse nuk vijnë të thonë se tetë vjet ata bënë namin me punë e vepra? Ndërsa tani, nuk kanë se ç’të bëjnë, se nuk i lë Saliu!!! Dua ta mbyll me një paragraf që më bën përshtypje jo të mirë, të shahs atë që ke lëvduar dikur me tërë superlativat, nuk është gjë tjetër vetëm se servilizëm politik në favor o të një njeriu tjetër, o të një force tjetër politike, ose të ka hyrë vetja në qejf.

Zgjedhja e Presidentit do transparencë të madhe

“Tomori” pësoi humbjen tjetër të pritshme. “Tomori” s’ka pse të gjëmojë e bubullojë, as të vetëtijë e të shkretëtijë rrufe e zjarr. Duhej jo tani në fund të shtatorit të binin këmbanat, por që në “gusht” nga një grusht. Diku lexova se po çel dielli për “Tomorin”. Po afrohet një zemërbardhë. Përpara se ta mburrim e ta ngremë në qiell, ata që e kanë për detyrë, dhe ai vetë, për popullindueht të tregojë “xhepat”. Çfarë duhet të dinë qytetarët, por dhe futbollistët dhe drejtuesit, jo vetëm të klubit, por dhe të bashkisë, të federatës. Ç’janë këto që duhet të dimë?
1. Nga e kanë burimin të ardhurat e tija?
2. Sa janë këto të ardhura në muaj?
3. A i ka paguar detyrimet ndaj shtetit?
4. A i ka borxhe kujt tjetër?
5. Çfarë mendon se do të bëjë për skuadrën?
6. Çfarë kërkon ai nga shteti?
Mua më vjen mirë që një pinjoll i një familje sportistësh (mundësish) i afrohet futbollit, por më habit fakti, përse nuk sponsorizon sportin e mundjes që ka më shumë arritje, nuk bije kurrë nga vendi i parë, i dytë dhe i tretë që ka disa kampionë kombëtarë, por dhe disa mundësa që kanë fituar medalje ari në veprimtari ndërkombëtare. Jo, të mos keqkuptohemi, nuk kam asgjë përse sponsori i ri që vjen nga një familje mundësish ( në mos ka qenë dhe vetë mundës), i largohet mundjes dhe zgjedh futbollin, kur për të mbajtur futbollin duhen paguar të paktën 20 futbollistë, dy e tre trainerë, duhet çdo dy javë të udhëtosh nëpër qytete të tjera? Kur mundja ka vetëm 8 vetë dhe nuk kërkojnë qiqra në hell, siç duan çunat që luajnë me top, që për hir të së vërtetës do thënë se përpos punëve që (nuk) bëjnë nëpër ndërmarrje që varen nga bashkia, marrin rrogë, por duan dhe nga një thelë mbi bisht. Nejse, kjo është çështje tifozllëku e gustoje. Kam pesë lekë dhe do t’i jap për x sport, se më pëlqen. Por, është dhe e drejta jonë si sportdashës të “Tomori” që e ndjekim në të mirë e në të keq, që të dimë se ku i ke gjetur paratë. Këto para për sa kohë dalin që të paguash sportistët, trainerët? Ke hyrë me idenë se sa do të fitoj unë nga sporti? Sa do të më teprojnë mua nga ndonjë tender që do të merret për të rregulluar stadiumin që po bije? Shkurt fjala, halli i futbollit është ky: sponsori i ri, a i ka lekë kujt borxh, siç kishte i ndjeri Malollari? Për fat të keq, skuadra e “Tomorit” ka patur eksperiencë të hidhur me presidentët paraardhës. Është një para e madhe që duhet të mbahet një skuadër futbolli. Puna është që skuadra të mos ngelë pa e mbyllur sezonin e të thotë: “Kaq kisha, kaq dhashë”. Këto gjëra bashkia dhe kryesia e klubit duhet t’i sqarojë mirë.

Jashtë faqeve të gazetës për gazetën
U bënë vite që e ndiej veten të privilegjuar që në këtë gazetë prestigjoze, që po jeton me një heroizëm, është për patur zili. Ekipi drejtues i saj, ose më mirë ata që bëjnë të mundur daljen e kësaj gazete, gjithë e gjithë katër vetë janë, një kryeredaktor prestigjoz, një punonjëse grafike e talentuar, një drejtues me autoritet dhe kompetent si dhe një menazher i papërtuar. Disa të tjerë që bënin, por që bëjnë dhe tani be e rrufe se për Beratin, për emrin e tij të mirë janë gati të falin dhe xhanin, pasi hodhën lumin, e harruan kalin (ata nuk e shanë, nuk e shanë se kali nuk ka noksanllëk). Po a e meriton kjo gazetë këtë indiferencë jo vetëm nga bashkëqytetarët e vetë, por dhe nga institucionet që kryejnë aktivitet në Berat? Kam tre kërkesa për mbarëvajtjen e gazetës. Është gjynah që në një gazetë që shkruajnë firma si ajo e Balil Gjinit, Simon Vrushos, Agim Mehqemesë, Yzedin Himës, gazetarëve dhe të shtypit qendrorë si Kaja dhe Xhelili, por dhe analistë si Pjetri e Kuka, gazetarë sportivë si Pambuku e Buda, gazetarët pa “diploma” si Vrapi, Bobo, Jorgji Bendi e Mishaxhiu, Usta Josif Mio, e humoristin Troka, por pa harruar mësuesin dhe shkrimtarin Namik Selmani, por më vjen keq se disa firma nuk po duken më, kjo më duket se e ka një shpjegim. Ata, ma do mendja që nuk po shkruajnë, sepse nuk po paguhen! Ta dinë ata dhe tërë beratasit, se në këtë gazetë përpos asaj që përpunon artin grafik, që paguhet modestisht sa s’ka ku të vejë më, të tërë janë bashkëpunëtorë vullnetarë. Të paktën kështu na është thënë, por nëse kjo nuk është e vërtetë deh janë bërë diferencime, atëherë gazeta nuk do ta kishte besueshmërinë. Kjo gazetë vullnetarësh duhet të gjejë përkrahjen në radhë të parë nga qytetarët e saj, që kanë lokale me tavolina si bare, kafene, restorante, të marrin çdo javë, çdo të hënë, nga 5 gazeta. Të marrin nga një gazetë çdo person që ka një biznes si shitës buke ushqimoreje, fruta-perime, mishshitës. Këto janë me qindra dhe sikur vetëm këta t’i blinin gazetat, nuk do të ngelte kopje pa shitur. Në çdo shkollë të qytetit, por dhe të fshatit të dërgohen çdo të hënë, të paktën nga 5-6 gazeta. Gjithashtu një ndihmesë do të jepnin dhe dërgimi i gazetave në zyrat shtetërore si në tatim- taksa, KESH, DSHPSH, spital. Kërkesën e dytë e kam për tërë ato filiale bankash dhe filiale të AMC dhe Vodafonit e Albtelekom të bënin të mundur sponsorizimin e daljes së gazetës dhe me disa faqe më tepër dhe të paktën të dilte dy herë në javë.
Kërkesë për gazetën, stafin drejtues: të mos harrojë se gazeta është si puna e kafesë së mëngjesit, po e pive sapo ngrihesh të shijon, më vonë nuk të vete mendja më. Është gjynah që gazeta disa herë vjen më shpejt nga Tirana në Berat, se sa nga Berati në Berat. Dhe e fundit nuk do të jetë pa interes që të paktën një herë, nuk po themi çdo muaj, kjo do të ishte më e mira, por të paktën një herë në dy muaj, të mblidhen tërë ata që shkruajnë bashkë e të flasin për hallet e planet e tyre.

Lajmetari:25 09.2006. |top | Commente | Printo