Home Info Na shkruani Foto nga Berati Lajmet e tjera Arkiva Forumi i Lajmetarit

.

 

1955, familja Bundarzian: doktori, zonja Ana dhe vajzat Leti dhe Silvia

Titujt kryesore

Nuk kanë helm vetëm gjarpërinjtë

Editorial

Çdo ndertim i paligjshem do te perballet me ligjin

Kronika

Kronika e javes shkurt

Bogova, burimi i rrezikuar

Bilbilat e Kalasë

Nderohen me titullin “Nderi i qytetit” dok. Artin Bundarzian dhe dok. Lluka Muço

Nderohen me tituj nderi disa personalitete të shkencës

Emri yt i ëmbël- Paul Vinicius

Tomori, vazhdon variantin në vendnumëro

Bilardistët e “Tomorit” në kampionat

HOME NEWS KRONIKA

Nderohen me titullin “Nderi i qytetit” dy figura të shquara të shëndetësisë: doktor Artin Bundarzian dhe doktor Lluka Muço, nga këshilli bashkiak i qytetit

1.
E vura si kryetitull këtë frazë të shkëputur nga diskutimi i një prej atyre beratasve që sot hanë bukën e Tiranës, por nuk ia kanë përmendur kupën Beratit, që i hëngrën bukën tash sa vjet. Përkundrazi, qe interesimi dhe përpjekja e tyre për të evidentuar dhe nderuar figura njerëzish të shquar në fushat përkatëse, që fatmirësisht të tillë Berati ka jo pak. U takon specialistëve, që të veçojnë nga të shquarit më të shquarit e të shquarve.

2.
Më vjen vërtet shumë mirë, për këtë dua të falënderoj kryetarin e bashkisë, z. Fadil Nasufi, kryetarin e këshillit bashkiak, z. Vladimir Kumaraku.

3.
Doktor Artin Bundarziani dhe doktor Lluka Muço, njëri bir i Armenisë së largët dhe tjetri djalë i Himarës së bukur në breg të detit, erdhën dhe lidhën jetën e fatin e tyre me bijtë e bijat e qytetit të lashtë 2400-vjeçar të Beratit, të cilët u hapën jo vetëm portat e shtëpive, por dhe dyert e zemrave.
Doktor Bundarziani, i diplomuar në Francë e Angli, erdhi si turist në Berat. Erdhi për të mos ikur më. Që më 1930 ai punoi dhe ngriti të parën klinikë stamatologjike në Berat, bashkë me një mjek tjetër beratas, për të mos prishur atmosferën gazmore të vlerësimeve, nuk po hyjmë në hollësi, sepse në fund të fundit, doktor Bundarziani nuk iku po qëndroi në Berat deri sa dha frymën e fundit në maj të vitit 1955. Për jetën e këtyre dy figurave të shquara, nuk do të shkruaj unë, dikush tjetër e ka marrë këtë përgjegjësi, sepse pretendon se i njeh më mirë e di më shumë. Unë po ndalem vetëm te veprimtaria e zhvilluar për nder të tyre.
Dhe doktor Llukan (Lluka) siç e njihnin dhe e thirrnin beratasit të mëdhenj e të vegjël, pasi u diplomua shkëlqyeshëm në një nga universitetet më të mira të Athinës, erdhi dhe u ngul në qytetin e Beratit, të cilit i shërbeu deri më 1976 ditën kur në moshën 72 vjeç u nda nga kjo jetë. Kur u bë varrimi i doktor Bundarzianbit, tregoi një folës, kreu i kortezhit ishte në hyrje të kishës së Shëndëllisë, kurse fundi te Porta e Pashait! Atë ditë tërë dyqanet mbyllën qepenat, si të kishin marrë urdhër nga “lart”. Ishte urdhëri i dashurisë dhe i mirënjohjes për këtë burrë të mirë e të dashur. Po e njëjta gjë u përsërit nga qytetarët beratas 22 vjet më vonë në varrimin e doktor Llukës. Përse i përcolli me kaq nderim qyteti dhe qytetarët beratas këta burra të shquar? Sepse e kishin merituar me sjelljet e tyre të mira, me përkushtimin e tyre, duke iu shërbyer pa interes e pa orar, por thjesht se donin t’i qëndronin besnik e të mos shkelnin urdhërin e babait të mjekësisë, të Hipokratit. Doktor Bundarziani dhe doktor Lluka, dy drejtorë institucionesh, dy mjekë sa të rreptë aq dhe të dashur si me pacientët, si me personelin që drejtonin. Ata që kishin punuar me këto dy burra sa të mençur, po aq dhe të ndershëm e të dashur, folën me superlativa për të dy. Këta dy burra nuk kishin lënë shtëpi e njeri pa ndihmuar e dhimbje e sëmundje pa luftuar.

4.
Se sa i kanë dashur dhe vlerësuar qytetarët beratas këta dy burra, organizatorët e aktivitetit dhe ata që i vlerësuan, me siguri që e kanë kuptuar, kur salla që ishte caktuar për të bërë ceremoninë zyrtare të vlerësimit, u tregoi se respekti për ta (Bundarzian dhe Lluka Muço) nuk mund të ngushtohet në një sallë ku ndahen çertifikata për valltarë e këngëtarë të shkollave të mesme. Dyndja e qytetarëve (shumica që nuk i kishin marrë akoma ftesat nga organizatorët), e tregoi se sa vend zinin në zemrat e tyre këta dy humanistë të nderuar. Po ti kishin vlerësuar si duhet si aktivitetin, si figurat, organizatorët që mburren me të tilla veprimtari (rrezik që dhe këtë veprimtari ta shënojnë si veprimtari artistike, që u mungojnë prej kohësh, por që për të bërë të tilla paguhen rrëgullisht çdo muaj), duhet të kishin përgatitur një sfond ku mund (jo mund, por detyrimisht), të ishin dy portrete të dy të nderuarëve nga këshilli bashkiak, nën fotot e tyre të shënoheshin vitet e lindjes dhe të vdekjes si dhe emërtimi i aktivitetit që po bëhej. Ishte një antitezë e madhe, njëra fotografi me tjetrën. Varur njëra më lart e tjetra më poshtë. Një e mbërthyer me tela, e tjetra me gozhdë! Ata që janë nga Berati dinë të nderojnë njerëzit që u kanë shërbyer. Ata që i bëjnë këto veprimtari se u “zë rrota bishtin”, nuk kanë nge të mendojnë se si ta bëjnë sa më bukur e sa më mirë. Organizmi dhe drejtimi i punëve është art i lidhur me ndërgjegjen që ke për ta kryer punën që të është ngarkuar apo ke marrë përsipër të kryesh.

5.
Dardha bie nën dardhë, ose siç thotë populli bëmë baba të të ngjaj. Këtë e treguan bukur dhe thjesht pasardhëset e këtyre baballarëve, (të pesta çupa, të martuar në qytete të tjerë, të dy djemtë Adashesi i doktor Bundarzianit i ikur qysh fëmijë në Angli, sot burrë plak dhe Buli, doktori i mirë i “i bajameve”, i “veshëve”, i “hundës” i... Doktor Lefteri sot ndodhet në Amerikë, por motrat i nderuan si veten, në veprimtari qenë nipërit e mbesat e të dy doktorëve të nderuar që u nderuan nga këshilli bashkiak dhe nga populli i Beratit.

6.
Një kërkesë familjes së të nderuarit Doktor Llukës. Kërkesa e tyre për t’i dhënë spitalit rajonal të Beratit emrin e të ndriturit babait të tyre Lluka Muço, më duket i pavend. Mbase nuk e dinë që ky spital, pas ndryshimeve politike që u bënë nga spitali civil i Beratit, ma do mendja se me një urdhër të këshillit të atëhershëm bashkiak ka marrë emrin e mjekut Hajdar Sula, i cili hapi të parin spital me shtretër në qytetin e Beratit, në lagjen Goricë (viti nuk më kujtohet, ju kërkoj ndjesë, të nderuar lexues), por më 1997, kur gjithçka u përmbys me forcë e me dhunë e armë, që nga heqja e nëpunësve të spitalit, të infermierëve, largimi i sanitarëve, largimi nga përgjegjësitë e shumë shefave të pavioneve, heqja komplet e administratave në tatim-taksa, në sigurime shoqërore, në bashki e prefekturë, në zyrën e punës, në drejtorinë arsimore, në KESH, në Elektrik, në ujëra, në polici, largim nga kopshtet e çerdhet, shkarkim drejtorësh e të tjerëve. Kudo u bënë ndryshime. Mbase të gjithë, mbase dhe do të ishin të drejta, po të hiqje emrin e shkruar me shkronja bronxi “Spitali Rajonal Hajdar Sula”, pa asnjë shkak e arsye, kjo ishte e pakuptimtë. Ky spital e meriton 1000 herë emrin e doktor Lluka Muços, por pasi të ketë dalë një vendim i këshillit bashkiak ku të shfuqizojë vendimin që i ka dhënë emrin Hajdar Sula këtij spitali, ku të tregohet dhe shkaku përse ia hoqën këtë emër, ose në të kundërt drejtoria e spitalit duhet urgjentisht të gjejë (nëse nuk i gjen, ti porosisë këto shkronja “Hajdar Sula” dhe t’i vendosë në vendin që kanë qenë.

7.
Si përfundim, nuk është as e tepërt, as e pamundur një nismë e re që do vetëm guxim e përkushtim. Në spital janë krijuar mjedise tepër të bukura, të kulturuara e shlodhëse. Këto cilësi do t’ia shtonin 100 fish, nëse nëpër këto lulishte vendosen buste të mjekëve të shquar e të vjetër të këtij spitali, qofshin të nderuar me vlerësime ose jo nga bashkia, por që kanë bërë historinë e spitalit tonë. Kështu, mund të vihen mbase nëpër pavionet përkatëse sipas specialiteteve në korridor, më e bukura në lulishte bustet e Hajdar Sulës, Lluka Muços, Kolë Haxhistasës, Ymer Dishnicës, Mario Konës, Hysen Picarit, Maksut Dërrasës, Pandeli Çinës e me radhë, sa herë që dikush nga mjekët lë emër të mirë e kujtime të paharruara që qytetarët dhe kolegët e vlerësojnë. Mbase nuk i shpëtoj dot politikës, por jeta jonë është bërë politikë që nga mëngjesi në darkë. Dua t’i kujtoj kreut të PS-së në Berat, të mos ankohet për largime nga puna të njerëzve pa diploma apo me ato fallco, të kujtojë se në spital hoqën dhe pastrueset, në kopshte dhe inventarizueset, në shkolla tërë drejtorët, por hoqët dhe emrin e doktor Hajdar Sulës, që i ka tërë lidhjet shpirtërore e politike nga e majta. Mos u ankoni si qerrja! Duhet të ankohen buajt!

Bujar Orizaj

Lajmetari:2.05.2006. |top | Commente | Printo