.

Foto : Ura e Vjeter

Titujt kryesore

URA E GORICËS JEP SINJALIN “SOS”

Shfrytëzimi barbar dhe lënia në harresë e kësaj vepre të rrallë e shpallur monument kulture ka bërë që ajo sot të jetë futur drejt shkatërrimit të saj.

Bie nga pesëkatëshi

Ngjarja e rëndë ka ndodhur mbasdite rreth orës 16.30 minuta, kur 11-vjeçari Altin Azizolli ka qenë duke luajtur me shokët

Bie poshte akuza per vrasjen e foshnjes.

Nga analizat e kryera në këtë laborator ka rezultuar se foshnja pesë ditëshe nuk është vrarë por ka patur vdekje natyrale

Burg pa afat vrasësit të vjehrrit

Pasi dhunoi dhe shtrëngoi për bashkëjetesë për disa orë ish-bashkëshorten e vet Nertila Lala në shtëpinë e ish-vjehrrit Safet Lala, e qëlloi këtë të fundit me tre plumba në gjoks duke i shkaktuar atij vdekjen e menjëhershme.

U gjet trupi i 25 vjeçarit

Adrian Kapçiu, banor i lagjes “30-vjetori” 25-veçar, humbi jetën në daten 31 dhjetor 2005 në ujrat e lumit Osum në vendin e quajtur “Hija e Kakrukes” të rrethit të Skraparit së bashku me dy shokët e tij Gentjan Qypi dhe Julian Veleshnja përkatësisht 27 dhe 26 vjeç.

Në 48 orë 4 aksidente

Burimet policore të sektorit të qarkullimit rrugor thanë për gazetën se gjatë ditëve të fundit numri i aksidenteve rrugore shkon në 10 gjithsej dhe numri i të plagosurve shkon në 15

HOME NEWS KRONIKA

URA E GORICËS JEP SINJALIN “SOS”

Berat:

Ura e Goricës e kthyer nga urë druri në urë guri në shekullin e XVIII , është ndërtuar më 1780 nën kujdesin e Ahmet Kurt Pashës dhe e rindërtuar në vitin 1920-1930.
Ajo ka mundur t’u rezistojë 225 viteve duke sfiduar kohë dhe periudha nga më të çuditshmet, por ajo nuk po u reziston dot ndryshimeve të pas viteve ’90 të sistemit demokratik “alla shqiptar”.
Shfrytëzimi barbar dhe lënia në harresë e kësaj vepre të rrallë e shpallur monument kulture ka bërë që ajo sot të jetë futur drejt shkatërrimit të saj. Askush gjatë këtyre 15 vjetëve nuk është kujtuar për të ndermarë ndonjë investim në funksion të riparimit dhe mirembajtjes së saj.
Kjo vepër e rrallë për nga ndërtimi arkitektonik që i bënë nder qytetit mes ansamblit të vlerave të papërsëritshme kulturore, arkitektonike dhe historike për shkak të lënies në harresë dhe shfrytëzimit barbar të saj, ka dhënë sinjalin “SOS”.
Ura është 129.3m e gjatë, 5.3m e gjerë dhe me një hapësirë mes harqeve nga 9-16.7m. Kjo urë ngrihet 10m mbi shtratin e lumit Osum dhe përbëhet nga 7 harqe. Sipas legjendës në këmbën e parë të saj në kohën e rindërtimit, ekzistonte një zgarë dhe një kamare e madhe e mbyllur me hekura në të cilën do të ishte e mbyllur një vashë, e lënë të vdiste aty nga uria si fli për t’u bërë ballë shprirtrave të këqinjë që nuk donin ndërtimin e urës. Në këtë zgarë gjatë restaurimit të saj u gjet një kokë femre e gdhendur në dru. Është një vepër e gjitha e ndërtuar me gurë të bardhë të skalitur dhe punuar hijshëm.Ura ngrihet mbi një bazament të fuqishëm dhe shtrihet në të dyja pjesët e lagjeve muzeale “Mangalem” dhe “Goricë”.
Përgjatë gjithë periudhës së ekzistencës së kësaj ure nuk është ndërtuar një tjetër e tillë në qytetin e Beratit edhe pse nevoja për ndërtimin e një ure tjetër ka qenë tepër e domosdoshme. Ura e Goricës që lidh dy lagjet -muze “Mangalemin” dhe “Goricën”, së bashku me këto lagje, përbëjnë tri nga mrekullitë me vlera të papërsëritshme me të cilat krenohet jo vetëm qyteti i Beratit, por edhe e gjithë Shqipëria.
Vlerat e rralla muzeale, kulturore, historike dhe arkitektonike që mbartin këto lagje do ta bënin Sekretarin e Përgjithshëm të Këshillit të Evropës Terri Dejvis të bënte këtë vlerësim krahësues për Beratin “Nëse Pjetri i madh i Rusisë e pa Evropën nga një dritare e Petërburgut, ju shqiptarët e shikoni nga njëmijë dritare të qytetit të Beratit”.
E sollëm këtë panoramë të përgjithshme të të gjithë këtij ansambli për të treguar se është Ura e Goricës ajo që i lidh dhe i bën të komunikojnë njëra më tjetrën duke i kthyer në një të tërë këto lagje me vlera të rralla. Ura e Goricës për disa shekuj ka shërbyer si nyje lidhëse e Shqipërisë së Mesme dhe asaj të Veriut me Jugun e Shqipërisë, Greqisë dhe gjithë Orientin. Është pikërisht kjo urë që ka pritur dhe përcjellë mijëra kalimtarë, të cilët i ka mbajtur mbi shpinën elegante të saj.
Tashmë kjo urë është katandisur në një gjendje të tillë që tregon se ajo nuk ndodhet në kohë të reja dhe përdoret nga njerëzit e shekullit të ri, por përdoret nga barbarët që janë betuar ta shfarrosin atë nga faqja e dheut. Është normale që ajo të dobësohet dhe të pësojë dëmtime, por është e pafalshme që të mos ndërhyet për ta riparuar atë, por të vazhdohet edhe më tej drejt shkatërrimit të saj duke mos e riparuar dhe marrë në mbrojtje. Vitet e fundit ajo ka pasur dëmtime të mëdha në të gjithë trupin e saj, janë çarë këmbët dhe harqet e saj si dhe ka dëmtime të pjesshme në të gjitha pjesët e murit. Kjo urë e ndërtuar para dy shekuj e gjysmë më parë nuk ishte parashikuar që të mbante mbi shpinën e saj mjete të tonazhit të rëndë sikur të ishte një masë shkëmbore dhe jo vepër arti e llogaritur që në të të kalonin vetëm këmbësorë dhe mjete me kapacitet të vogël transporti. Ajo që është edhe më e patolerueshme është fakti se deri tani ajo vetëm është shfrytëzuar deri në atë pikë saqë tashmë ka ndezur dritën e kuqe të sinjalit “SOS”.
E vetmja masë që është marrë nga pushtetarët për ta mbrojtur këtë urë nga dëmtimet e mëtejshme është vendosja mbi shpinën e saj e disa blloqeve të rendë betoni me qëlim ngushtimin e sipërfaqes së kalueshme mbi të, për të mos lejuar ndërrimin mbi këtë urë të mjeteve me tonazhe të rëndë. Ndërsa për ta riparuar atë dhe ndërtuar një urë tjetër as që mendohet, pasi, siç na thonë në bashkinë e qytetit, fondi prej 3 milionë lekë gjithsej i dhënë për këtë bashki për vitin 2006 është i pamjaftueshëm për ndërhyrje të tilla. A mos vallë ky problem lindi sot ndërkohë që miliona lekë investime janë harxhuar për rrugë që ende vazhdojnë të jenë të prishura dhe miliona të tjera për kanalizime, lulishte etj, që vetëm në zëra ekzistojnë, pasi të tilla nuk shikojmë ende?

Abedin Kaja