Y. Hima

HOME NEWS EDITORIALE

Kur shuhen kufijtë ideologjikë

Pragmatizmi në jetën e qytetarëve shqiptarë është diçka e re. Të keqtrajtuar nga politizimi i tejskajshëm në diktaturë, ku u kërkohej që të jetonin si bijtë e partisë, të lodhur nga tufëzimi partiak mbi baza ideologjike e klasore pas vitit 1990, qytetarët shqiptarë janë bërë vërtetë pragmatistë. Ata po braktisin çdo ditë e më shumë qendrimet ideologjike. Partitë politike shqiptare, duke vëzhguar me kujdes tregun politik, kanë reaguar në kohën dhe mënyrën e duhur. Sot nuk është ngjarje, kur mëson se X politikan me formim të majtë ka kaluar në krye të një partie të djathtë. Nuk është ngjarje kur mëson se kandidati për kryetar bashkie i Y partie të djathtë është një personalitet i së majtës, ose e kundërta.
Në këtë prag zgjedhjesh kanë nisur formulimet e skemave dhe shoshitja e kandidatëve për kryetarë bashkishë dhe komunash. Në një nga komunat e Beratit kandidate e koalicionit të majtë është deklaruar edhe një zonjë që vjen nga një familje tradicionale e djathtë. Edhe vetë kjo zonjë ka qënë pak a shumë militante e një partie të djathtë. Aritmetika është e thjeshtë: të gjitha votat e koalicionit të majtë plus votat e një pjese të rëndësishme të fisit të djathtë = fitore e sigurtë e mandatit të krytarit të komunës. Kjo formulë u realizua jo pa sukses edhe nga mazhoranca aktuale në një sërë zonash, ku e majta ka dominuar tradicionalisht. Vendosja e një kandidati krejtësisht të majtë për nga formimi dhe prejardhja rezultoi e suksesshme. Nga kampi i majtë pati zëra se koalicioni i djathtë erdhi në pushtet me votat e së majtës.
Po kush qe nismëtari i një formule të tillë edhe frutdhënëse edhe pakëz diabolike? Për herë të parë , mendoj, u aktivizua një formulë e tillë nga z.Nano në vitin 2001, kur në zonat tradicionale të ndikimit të PD-së në Shijak, Kavajë, Shkodër e gjetkë u vendosën kandidatë që vinin nga e djathta. Skema funksionoi. Partia Demokratike humbi zona të sigurta në Shqipërinë e Mesme dhe në Veri. Të njëjtën skemë përdori zoti Nano me bashkinë e Durrësit dhe në bashki e komuna të tjera. Kufijtë ideologjikë që ndanin prerë partitë politike majtas dhe djathtas u tronditën rëndë. Veteranët nga të dy krahët mbetën me gojë hapur, kur shikonin “armiqtë” e tyre në krye të partisë së tyre, në krye të listave për deputetë dhe të zgjedhur vendorë. Lufta e klasave mori kështu goditjen e parë të fortë. Idealet ideologjike mund t’i gjeje me dëngje te tregu i Gabit. Shoqëria shqiptare u bë më elastike, më pragmatiste.
Po a ka ndonjë rrezik ky pragmatizëm pa kufij? Zhveshja nga ideologjia shpesh shoqërohet edhe me gërryerjen e thellë të vetdijes së turmave politike. Këto turma nuk kanë as ide politike, as ideale shoqërore, as kujtesë as ndijesi. U shfaqën grupime të tilla brenda partive. Ato kanë baza klanore dhe formulimi i tyre realizohet si vendosje e njëshit në krye dhe shtimit progresiv të zerove pas tij. Në këto shprehje ataviko-politike, nëse mund t’i përcaktonim kështu, vlerat individuale nuk kanë asnjë rëndësi, madje janë një pengesë për arritjen e rezultatit final: kapjen e presë dhe ndarjen e saj sipas ligjeve të xhunglës Armiku i tyre më i madh është kujtesa. Meqënëse pjesëtarët e këtyre turmave nuk kanë as kujtesë ditore, nuk kanë ndonjë vlerë në planin shoqëror dhe atë politik, marrin rëndësi (kurrsesi vlera) vetëm si masë amorfe, si turme që deformon çdo ide politike.
Edhe pragmatizmi, kur pëson modelime tipike shqiptare humbet çdo vlerë, madje kthehet në antivlerë.

Yzedin Hima

Lajmetari: 20.11..2006. |top | Commente | Printo